Vroeger hadden we geen werkstress! Toen was er niemand overspannen en bestond een burn-out niet. We gingen iedere dag vitaal en fluitend naar ons werk.

Natuurlijk is dit niet het geval. Langdurige overspannenheid naar aanleiding van emotionele overbelasting, met als gevolg verzuim van werk, is van alle tijden. Alleen de term burn-out (komt van “burned out” of “opgebrand”) is pas in de jaren ’70 geïntroduceerd. Maar de oorzaken van deze werkstress worden door veranderingen in de maatschappij en de daaraan gekoppelde werkomstandigheden wel anders en meer frequent. Er worden nieuwe eisen gesteld aan werknemers. En deze andere vorm van belasting vindt vooral plaats op psychologisch vlak. Was voorheen de lichamelijke belasting werkdrukverhogend, nu is het vooral de mentale en emotionele belasting die ons stress opleveren. Kregen we eerst duidelijke taken toebedeeld, nu wordt er veel de nadruk gelegd op onze eigen invulling. Hadden we vroeger een baan voor het leven, nu moeten we het doen met minder zekerheden en grote veranderingen binnen organisaties. Van werknemers wordt verwacht flexibel te zijn.

Onderstaande tabel uit een artikel van het themanummer ‘Welbevinden op het werk’ van het tijdschrift Management en Organisatie legt de verschuiving duidelijk uit.




VoorheenTegenwoordig
Arbeidsinhoud
Lichamelijke belastingMentale en emotionele belasting
Werkervaring en routineLevenslang leren, creativiteit, innovatie
Individuele prestatieTeamwork
Gedetailleerde taakomschrijvingEigen invulling (job crafting)
ArbeidsvoorwaardenBaan voor het levenMobiliteit en flexibiliteit
Afhankelijk van de organisatieEigen verantwoordelijkheid (employability)
StabiliteitVerandering
Arbeidsverhoudingen Extern toezicht en controle Zelfcontrole
Hiërarchische structuurHorizontale structuur (network, matrix)
UniformiteitDiversiteit
ArbeidsomstandighedenTijd- en plaatsgebondenOnafhankelijk van tijd en plaats
Table 1 Uit: Tijdschrift voor Management en Organisatie, vol. 69, nr 2/3, pp. 3-14 : ISSN 0165-1722 Themanummer ‘Welbevinden op het werk’ onder redactie van Ad Bergsma, Harry Commandeur en Ruut Veenhoven

De verschuiving die je hier ziet naar meer psychologische stressoren, gaat voorlopig nog wel even door. De grote groep werknemers die uitvalt op werk door burn-out klachten zal zonder ingrijpen dan ook niet snel kleiner worden. Kortom, alle redenen voor de werkgever om zich meer te richten op het emotioneel en psychologisch welzijn van zijn werknemers.

Ik, Nils Jansen (trainer van Vitaalpunt InCompany Trainingen), vind dat werknemers daar recht op hebben. Hoe wordt hier in jullie organisatie over gedacht? Ik kom graag met je in contact om hierover van gedachten te wisselen en wellicht kan ik als burn-out preventie trainer jullie organisatie verder helpen.